"ریکاردو" در سال 1994 از رویای فیلمساز شدن دست کشید و در بیست و چهار سالگی به نوعی سرنوشت خود را پذیرفته بود، اینکه در این جامعه مصرف‌گرا تنها یک شهروند ساده و ناشناس باشد و هرگز هنرمند نخواهد شد. اما به زودی یک تماس تلفنی اشتیاق هنری او را بار دیگر زنده می‌کند و ...

داستان این فیلم درباره زن و شوهری است که در کبک زندگی می کنند و با مشکلات، فشارها و انتظارات زیاد ناشی از تربیت بچه ها در جامعه ای وسواس به موفقیت و تصویر رسانه های اجتماعی، سر و کار دارند...

ریکاردو داستان 21 سال ماجراجویی خود را بازگو می کند، زمانی که به دنبال عشقش به ایتالیا رفت...

فیلم سراب، دیدگاه مردی در دهه سی زندگی‌اش را به تصویر می‌کشد که از خود می‌پرسد «من به دنبال چه هستم؟» جامعه ما به مصرف‌گرایی و حتی زیاده‌روی افراطی تبدیل شده است. موفقیت بر اساس اینکه چه چیزهایی و به چه مقدار داریم سنجیده می‌شود و مادیات به چسب زخمی برای یک زندگی بی‌معنا تبدیل شده‌اند؛ مادیاتی که خلاء وجودی زندگی‌ای را پر می‌کنند که هرگز قرار نبود آن را تجربه کنیم.

فیلم‌ساز ریکاردو تروجی رویدادهای مربوط به نقل مکان خانواده‌اش به یک محله جدید را در زمانی که ۱۱ ساله بود، به تصویر می‌کشد.